Šta se čeka, zašto se ne rješava situacija
Kada govorimo o situaciji u FSKS djeluje da je mnogo dublja od same suspenzije osam klubova. Javnost već mjesecima gleda sukob između rukovodstva FSKS i velikog broja klubova koji osporavaju legitimitet odluka i samog rukovodstva.
Ono što bode oči:
Suspendovati osam klubova odjednom je ekstremna mjera i normalno je da izazove sumnju i revolt, pogotovo kad klubovi tvrde da su pravila mijenjana tokom sezone.
Protiv Čolpe i Gvozdena već duže vrijeme postoje javne optužbe klubova o netransparentnosti, isteklim mandatima i “izbornom inžinjeringu”.
S druge strane, ako su klubovi zaista odbili igrati utakmice ili nisu ispunili obaveze takmičenja, Savez formalno ima osnov da reaguje — pitanje je samo da li je procedura bila zakonita i jednaka za sve.
Meni ovo više izgleda kao borba za kontrolu nad sarajevskim fudbalom nego obična disciplinska odluka. Kad imaš ministre, klubove, saveze i desetine saopštenja na obje strane, to obično znači da je sistem već dugo u krizi.
Ako se gleda iz ugla suspendovanih klubova, mnogima ovo izgleda kao da su klubovi kažnjeni zato što su ušli u otvoreni sukob sa Savezom, a ne samo zbog sportskih razloga. Posebno jer se sporovi oko statuta, legitimiteta organa i načina vođenja saveza vuku mjesecima.
Što se tiče godina i funkcija problem je kad ljudi predugo ostanu na pozicijama bez jasne odgovornosti, konkurencije i smjene generacija.
Ako veliki broj klubova traži promjene, transparentnije izbore i novo rukovodstvo, onda je logično da se traži prostor za mlađe ljude i drugačiji pristup. S druge strane, iskustvo starijih ljudi može imati vrijednost ako postoji stvarna odgovornost i kontrola.
Možda je važnije od pitanja “jesu li prestari” činjenično stanje:
- imaju li podršku većine klubova,
- jesu li procesi transparentni,
- mogu li klubovi normalno učestvovati bez osjećaja da su kažnjeni zbog neslaganja.
Jer kad dođe do situacije da osam klubova završi suspendovano, to obično govori da je povjerenje između Saveza i članica ozbiljno narušeno.
Odluka je obrazložena time da klubovi “svojom krivicom nisu odigrali dvije utakmice”, dok klubovi tvrde da je problem nastao nakon promjene sistema takmičenja tokom sezone i nejednakog tretmana pojedinih ekipa.
Zanimljivo je da su klubovi u prigovorima posebno tvrdili da se suspenzijama pokušava uticati i na skupštinske procese i odnose snaga unutar Saveza, što cijeloj priči daje puno širi kontekst od obične disciplinske mjere.
Cijela situacija oko FSKS je toliko polarizovana da će obje strane imati svoje argumente. Ono što će vjerovatno biti ključno jeste hoće li biti žalbi, novih odluka ili promjena u odnosima između Saveza i klubova narednih mjeseci.
A i iskreno, bosanski niželigaški fudbal često više zavisi od entuzijazma ljudi u klubovima nego od samih struktura — zato ovakve odluke znaju posebno pogoditi sredine koje ulažu puno rada.
Ako pričamo o ulozi Vico Zeljković u ovom konkretnom sporu oko osam suspendovanih klubova iz Sarajeva, trenutno nema javno dostupnih dokaza da je on direktno naredio ili formalno učestvovao u odluci o suspenzijama. Odluke su donijeli organi kantonalnog saveza, prvenstveno strukture Fudbalski savez Kantona Sarajevo i njihova disciplinska tijela.
Međutim, tu dolazi politički dio priče. Mnogi ovo ne gledaju samo kao kantonalni problem nego kao dio šire borbe za uticaj unutar bh. fudbala. Suspendovani klubovi i njihovi predstavnici tvrde da se sankcije koriste za kontrolu skupštinske većine i izbora unutar saveza, a u javnosti se često sve to povezuje sa odnosima između kantonalnih saveza i vrha državnog saveza.
- Nastavak slijedi
FIS-GOL TIM
Sarajevo, 23.juni 2026